Αξίζει να περιμένεις

Αξίζει για μερικά πράγματα να περιμένεις. Είναι ανάγκη να περιμένεις. Εργάζεται ο Θεός. Μόνο που έχει τους δικούς του ρυθμούς. Ο Θεός εργάζεται πολύ υπομονετικά. Κι η φύση το ίδιο κάνει. Ένα λουλουδάκι θ’ ανθίσει όταν έρθει η ώρα του. Όλα αυτά αλλάζουν, αλλά σε πολύ διαφορετικούς ρυθμούς απ’ αυτούς που μας έχει συνηθίσει η τρελή κοινωνία μας. Αυτό το τρέξιμο, αυτός ο πανικός η ταραχή που μας κάνει όλους τόσο πολύ βιαστικούς, αφήνουν τον Θεό αμέτοχο. Ο Θεός δεν μπαίνει σ’ αυτούς τους τρελούς ρυθμούς μας. Κινείται στους ρυθμούς της δικής του αγάπης και της δικής του υπομονής.

Γέροντας Νεκτάριος Βιτάλης

πηγή:http://istologio.org/

Η Αποτομή της Τιμίας Κεφαλής του Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου

«Οὐκ ἐξεστὶ σοὶ ἔχειν, τὴν γυναῖκα τοῦ ἀδελφοῦ σου». Δεν σου επιτρέπεται από το νόμο του Θεού να έχεις τη γυναίκα του αδελφού σου, ο όποιος ζει ακόμα. Λόγια του Τιμίου Προδρόμου, που αποτελούσαν μαχαιριές στις διεφθαρμένες συνειδήσεις του βασιλιά Ηρώδη Αντίπα και της παράνομης συζύγου του Ηρωδιάδος, που ήταν, γυναίκα του αδελφού του Φιλίππου. Ο Ηρώδης, μη ανεχόμενος τους ελέγχους του Προδρόμου, τον φυλάκισε. Σε κάποια γιορτή όμως των γενεθλίων του, ο Ηρώδης υποσχέθηκε με όρκο να δώσει στην κόρη της Ηρωδιάδος ότι ζητήσει, διότι του άρεσε πολύ ο χορός της. Τότε η αιμοβόρος Ηρωδιάς είπε στην κόρη της να ζητήσει στο πιάτο το κεφάλι του Ιωάννη. Πράγμα που τελικά έγινε. Έτσι, ο ένδοξος Πρόδρομος του Σωτήρα θα παραμένει στους αιώνες υπόδειγμα σε όλους όσους θέλουν να υπηρετούν την αλήθεια και να αγωνίζονται κατά της διαφθοράς, ανεξάρτητα από κινδύνους και θυσίες. Και να τι λένε οι 24 πρεσβύτεροι της Αποκάλυψης στο Θεό για τους διεφθαρμένους: «ἦλθεν... ὁ καιρὸς τῶν ἐθνῶν κριθήναι... καὶ διαφθείραι τοὺς διαφθείροντας τὴν γῆν». Ήλθε, δηλαδή, ο καιρός της ανάστασης των νεκρών για να κριθεί ο κόσμος και να καταστρέψεις (Θεέ μου) εκείνους, που με τη διεφθαρμένη ζωή τους διαφθείρουν και καταστρέφουν τη γη.

πηγή:http://www.saint.gr/

KEEP GOING!

Είναι ωραίο 

αυτό που κάνεις: 

προσπαθείς φιλότιμα.

Ζεις. 

Παλεύεις.

Χαίρεσαι.

Δημιουργείς.

Δεν συμβιβάζεσαι.

Αγαπάς το Χριστό.

Πέφτεις, σηκώνεσαι.

Όποιος σου λέει 

ότι κάνει κάτι άλλο, 

πνευματικότερο,

και παριστάνει τον ανώτερο, 

ψέματα λέει.

Συνέχισε!

π.Ανδρέας Κονάνος

Να ψάχνεις το Φως πίσω από το σκοτάδι....

Πολλές φορές σκουπίζω από τις εικόνες , φιλιά ξεραμένα γεμάτα κραγιόν. 

Οι κυρίες της εκκλησίας οργισμένες μονολογούν;

-Δεν ντρέπονται λιγάκι; Μεγάλη αμαρτία. Ασέβεια. 

Εγώ αμίλητος δίχως να τους απαντώ συνεχίζω να σκουπίζω φιλιά από κραγιόν. 

Δεν θέλω κανένα να κατηγορήσω, δεν μου βγαίνει, δεν το είχα ποτέ από παιδί. 

Πάντα έψαχνα φως πίσω από το σκοτάδι. Ανθούς εκεί που όλα έμοιαζαν μαραμένα.

Αυτό…, αυτό το έντονο κραγιόν στα χείλη σου τι θέλει άραγε να σκεπάσει;

Ποιο γέλιο ξεχασμένο;

Ποια λόγια ανείπωτα; 

Ποια φιλιά που δεν σαρκώθηκαν ποτέ σε σχέση;

Κλείνω τα μάτια και προσεύχομαι, «εάν είναι να φιλήσεις, εάν αγάπη ζητάς να σκορπίσεις, φίλα, φίλα κι ας είναι και με κραγιόν, να χρωματίσει η δίψα σου ουρανό……»

π.Λίβυος

Η αγκαλιά του Χριστού...

Κουράστηκα να κρίνεται όλη η ζωή μου στην ματιά του άλλου.

Όλο ζητάει, όλο επιθυμεί, όλο κρίνει και επικρίνει την ζωή μου.

Μονάχα στα μάτια σου Χριστέ βρίσκω την ανάπαυση, γιατί ξέρω ότι με γνωρίζεις χωρίς να σου μιλώ, ότι με αγαπάς χωρίς να σου δίνω, 

δε με κρίνεις κι ας είναι η ζωή μου διαλυμένη, 

δεν περιμένεις τίποτε από μένα παρά μονάχα εμένα. 

Με σώζεις κι ας είμαι για την κόλαση

κοιμήθηκα σε πολλές αγκαλιές Χριστέ μου, μα μονάχα η δική σου μοσχοβολούσε…

π.Λίβυος

Χριστέ μου βοήθα με να Σ'αγαπώ!

Μου έλεγε κάποιος:
«Πιστεύω, αλλά πιστεύω λίγο».

Του λέω:
«Άκουσε, μου έλεγε ένας γέροντας που γνώρισα στην Αθήνα, ο γερό Ευμένιος ο λεπρός, «Να λες γιε μου στην προσευχή σου, Χριστέ μου εγώ θέλω ν’ αλλάξω αλλά δεν αλλάζω γιατί σε θέλω λίγο». Τι ωραία που μιλούσε!»
«Βοήθα με να σε θέλω πιο πολύ Χριστέ μου» έλεγε ο γέροντας Ευμένιος.

Αυτός είναι ερωτικός διάλογος.
Μόνο ένας ερωτευμένος μιλά έτσι.
Βοήθα με, σε θέλω λίγο.
Βοήθα με να σε θέλω πιο πολύ και ο Κύριος θ’ αρχίσει να σου δίνει.
Αν έχεις ανάγκη από πίστη θα σου δίνει πίστη.
Αν έχεις ανάγκη από πραότητα θα σου δίνει πραότητα.
Στον καθένα από εμάς δίνει ότι έχουμε ανάγκη.
Έτσι κερδίζεται η ζωή.
Η ζωή η αιώνιος.

Πανιερωτάτου Μητροπολίτου Μόρφου, κ. Νεοφύτου

πηγή:http://xristianos.gr/forum/index.php

ΙΗΣΟΥ ΜΟΥ

ΘΑΛΑΣΣΑ ΜΟΥ

Μια σταγόνα 

απ’ το νερό Σου

με ποτίζεις, 

Κύριε, 

κι όλος ο Ωκεανός 

της Χάρης Σου

μέσα μου 

χύνεται.

π.Ανδρέας Κονάνος

Οι "άγνωστοι" Άγιοι...

Με συγκινεί βαθιά, κατανύσομαι και προσκυνώ τα βήματα αγίων που ζουν δίπλα μας, μαζί μας, και κανείς ποτέ δεν τους αναγνώρισε. 

Δακρύζω μπροστά στην μη ανακηρυγμένη αγιότητα!!!

Σε εκείνους που δεν δαφνοστολίστηκαν ποτέ, μήτε κεριά φώτισαν τις μορφές τους. 

Που η ιστορία δεν θα γράψει ούτε μια σελίδα για τον βίο και την ζωή τους, μα ο ουρανός θα χαρεί την παρουσία τους. 

Ασπάζομαι με ιερότητα εκείνους που μοιράζονται το γέλιο. Που παραμυθούν δίχως να κρίνουν τους φίλους. 

Εκείνους που κάνουν μαρτυρική υπομονή πάνω στο Σταυρό μα και αυτούς που δέχονται έστω και για λίγο να ξεκουράσουν το πάσχοντα παίρνοντας την θέση του. 

Ασπάζομαι την μάνα που μεγαλώνει με θυσίες τα παιδιά της, μα και εκείνη που η καρδιά της λαβώθηκε γιατί μωρό δεν κράτησε στην αγκαλιά της. Είναι το ίδιο ιερές. 

Το πατέρα που ξυπνά και χάνεται στους δρόμους για να θρέψει την οικογένεια του. Που δεν ζει για να ζήσουν οι άλλοι. Αλλά κι εκείνον που άνεργος δακρύζει στα αιτήματα των παιδιών του. 

Στους νέους που αντέχουν δίχως όνειρα. 

Στα ράντζα των νοσοκομείων βάζω βαθιά μετάνοια, στα κορμιά τα τρυπημένα και πονεμένα, στα μάτια τα χαμένα, στα χέρια που υψώνονται και βοήθεια ζητούν. Μα κι αυτούς που δίπλα σε καρέκλες αφιλόξενες, μέρες και μήνες ξαγρυπνούν.

Είναι όλοι αυτοί που ξέρουν να μοιράζονται τον παράδεισο και στην κόλαση να λένε... δόξα σοι ο Θεός. 

Μνήσθητι Κύριε στο πόνο, τους καημούς και τα δάκρυα των ανθρώπων, εκείνα που πλημμύρισαν τα σωθικά μας, και έπνιξαν τα ανόητα παράπονα μας......

π.Λίβυος