Εσύ που σαν παιδι πόνεσες πολύ...

Εσύ που κάποτε πόνεσες πολύ.Που μεγάλωσες δύσκολα και χωρίς την αγάπη που δικαιούσουν να έχεις ως παιδί.Που δεν κατάφερες να κάνεις κάποια από τα όνειρα σου πραγματικότητα γιατί δεν μπόρεσαν να σου προσφέρουν τα κατάλληλα εφόδια...που χρειάστηκε να μεγαλώσεις απότομα καταπιέζοντας την παιδική σου ανεμελιά για να μπορέσεις να ανταποκριθείς και να επιβιώσεις μέσα στις δύσκολες συνθήκες που σου παρουσιάστηκαν..

Εσύ που μετά από όλα αυτά μπορείς και στέκεσαι στα πόδια σου τόλμησε να πεις ένα μεγάλο Δόξα Τω Θεό για όσα έζησες.Γιατί αν δεν συνέβαιναν όλα αυτά στη ζωή σου,ίσως να μην είχες την σοφία να διακρίνεις πως η ευτυχία σου βρίσκεται στα απλά πράγματα,κι ίσως να μην μπορούσες να εκτιμήσεις τόσο πολύ την αγάπη,την αγκαλιά,το χαμόγελο,ή την αξία που έχει ένα και μονο χαμόγελο...

Και τέλος ίσως να μην είχες την  ψυχή που έχεις σήμερα...Μη βιαστείς να μου πεις πως είναι γεμάτη με πληγές που της δημιούργησαν φόβους και ανασφάλειες...το ξέρω...Μα μη στέκεσαι μόνο εκεί...κοίταξε την πιο βαθιά και δες! 

Στο βάθος κήπος!

Ένας κήπος γεμάτος από καρπούς αγάπης,συμπόνιας,προσφοράς και κατανόησης!

Τι πιο πολύτιμο από όλα αυτά θα μπορούσε να την κάνει να είναι σήμερα 

μια όμορφη και δυνατή ψυχή?!

Γι αυτό...

Μη φοβάσαι και μην λυπάσαι.

Ο Θεός ξέρει τι επιτρέπει για τον καθένα μας

και πάντα θα έχει για όλους μας!

Άμυ

ΜοιράζομαΙ

Η ζωή μόνο όταν τη μοιράζεσαι υπάρχει.

Ο πόνος μόνο όταν τον μοιράζεσαι καταλαγιάζει,μαλακώνει.

Η αγάπη μόνο όταν τη μοιράζεσαι ανθίζει.

Η χαρά μόνο όταν τη μοιράζεσαι σκορπιέται και απλώνει.

Κανένας άνθρωπος μόνος.

Άμυ

Πριν μιλήσεις Σκέψου για μια στιγμη!

Δεν πρέπει να κατακρίνεις κανέναν. ..
Ο καθένας άνθρωπος έχει τους δικούς του προσωπικούς λόγους που είναι υπεύθυνοι για τις πράξεις του...
Άλλος από φόβο.,άλλος από ανασφάλεια άλλος από έλειψε αγάπης ή  προσοχής ψάχνοντας τρόπους για να γεμίσει τα κενά της ψυχής του πολλές φορές καταφεύγει είτε σε λάθος πράξεις είτε σε λάθος επιλογές. ..
Γι αυτό την επόμενη φορά που θα ετοιμαστεις να κατακρίνεις έναν άνθρωπο στασου για μια στιγμή και σκέψου. ...

Μια Ανάσα Γαλήνης

Πάλι τα ίδια...ένας μύλος το μυαλό σου.

Οι ίδιες σκέψεις που προσπαθούν να σπείρουν με φόβο και ανησυχία ότι όμορφο υπάρχει..

Αφού μέσα σου το ξέρεις και συ ο ίδιος πως είναι μόνο σκέψεις...πως όπως και να 'χει αυτό που είναι να γίνει απλά θα συμβεί...πως δεν μπορείς να ελέγξεις τίποτε...

Σταμάτα λοιπόν να τις τρέφεις με φαντασίες.Απόλαυσε τη ζωή που σου χαρίζεται και απλά εμπιστεύσου τα πάντα σ' Εκείνον.

Πάρε μια ανάσα και συνειδητοποίησε πως δεν έχεις τίποτε να φοβάσαι.

Άμυ

Ένα βλέμμα στον Ουρανό...

κάποιες φορές είναι αρκετό για να γεμίσει η ψυχή σου με γαλήνη,

με ευγνωμοσύνη

και με εκείνο το υπέροχο συναίσθημα βεβαιότητας πως 

κάποιος εκεί ψηλά σε αγαπάει και θα σε προστατεύει για πάντα

 μέσα στην αγκαλιά Του...

Ο κάθε πόνος είναι κι ένα μάθημα - Όλα είναι ανθρώπινα

Ναι είναι μάθημα.-
Σου το γράφω τώρα όμως που σχεδόν έχει περάσει...γιατί την στιγμή που υποφέρω συνήθως δεν μπορώ να σκεφτώ έτσι...πολλές φορές μάλιστα χάνω την ψυχραιμία μου...θυμώνω,φωνάζω,κλαίω από θυμό,τα βάζω μαζί Του και Του μιλώ σαν να τον έχω μπροστά μου :"Γιατί το επιτρέπεις αυτό?αφού βλέπεις δεν το αντέχω,δεν μπορώ,γιατί με τυραννάς?γιατί με δοκιμάζεις τόσο σκληρά?"
Άλλες πάλι φορές πιστεύοντας πως με έχει εγκαταλείψει :"Που είσαι?Με ξέχασες?Μήπως τελικά δεν με αγαπάς όσο θέλεις να πιστεύω?Μήπως τελικά δεν υπάρχεις καν?'(!)''.
 Όταν όμως κοπάσουν όλα μέσα μου...τα νεύρα,ο εγωισμός,ο θυμός,η απογοήτευση και έρθει -συνήθως- εκείνο το λυτρωτικό κλάμα...τότε όλα αλλάζουν...εκεί είναι που Τον αισθάνομαι δίπλα μου όσο ποτέ...και μαθαίνω να κάνω και πάλι υπομονή,μαθαίνω ίσως την επόμενη φορά να στέκομαι πιο δυνατή,μαθαίνω να βγαίνω από το εγώ μου,να εκτιμώ περισσότερο την κάθε μέρα που ξυπνώ και έχω την υγειά μου,μαθαίνω να ζω πραγματικά και να εκτιμώ την κάθε στιγμή που είμαι ευτυχισμένη,μαθαίνω τις αντοχές μου,μαθαίνω εμένα,μαθαίνω πιο βαθιά την έννοια της ευγνωμοσύνης....και ίσως τελικά με όλα αυτά μαθαίνω και να Τον αγαπώ περισσότερο.
  Θέλω με λίγα λόγια να σου πω πως όλα είναι ανθρώπινα.Το κάθε συναίσθημα που νιώθουμε.
Ακόμη και η αμφισβήτηση,και ο θυμός προς Εκείνον,και η απογοήτευση και η έλλειψη πίστης...όλα!
Γιατί?γιατί είμαστε άνθρωποι και όχι Θεοί!Οπότε κάθε φορά που μπορεί να νιώσεις παρόμοια μην ταράζεσαι τόσο...κι αν νιώσεις την ανάγκη να Του μιλήσεις κάνε το!Ακόμη κι αν αυτά που θέλεις να Του πεις είναι μόνο παράπονα και θυμός!Κάνε το!Πίστεψε με είναι πολύ πιο αληθινή μια 'συζήτηση'-προσευχή τέτοιου είδους που γίνεται με ειλικρίνεια και από βάθος ψυχής από οποιαδήποτε ανάγνωση απλής προσευχής!Είναι εκεί και περιμένει πάντα να ακούσει κάθε αλήθεια της ψυχής σου όπως ακριβώς την αισθάνεσαι!
  Τέλος προσπάθησε να κρατήσεις την ουσία του μαθήματος που κάθε φορά είναι ίσως και διαφορετική...μπορεί να περιέχει αγάπη,εξάσκηση δύναμης και υπομονής,αντοχής και ανοχής,ταπείνωσης,και πολλά άλλα που μόνο Εκείνος ξέρει ότι χρειάζεσαι.

Άμυ

Υπέροχες θεϊκές στιγμές παρουσίας μέσα από την "απουσία"

 

Θυμήσου πόσες φορές αμφισβήτησες την παρουσία Του και πόσες φορές ήρθε τρανταχτά να σου την επιβεβαιώσει!!!!

  Στιγμές που αναρωτιέσαι αν ο Θεός σε ξέχασε...στιγμές που δεν αισθάνεσαι την αγάπη Του...και κάπου εκεί έρχεται άξαφνα,πραγματικά θεϊκά και σου δείχνει την παρουσία Του ξεκάθαρα και ζωντανά σβήνοντας κάθε αμφιβολία...!Δεν είναι υπέροχο?

 Και το πιο παράξενα όμορφο είναι πως τις περισσότερες φορές εμφανίζεται με τόσο απλούς τρόπους...ίσως μέσα από ένα απόσπασμα κάποιου βιβλίου που τυχαία(!) άνοιξες και τυχαία(!) επίσης έπεσες στη σωστή σελίδα-αυτή που έχει όλες τις απαντήσεις που γύρευες-...ή μέσα από λόγια ενός ανθρώπου που ενώ δεν γνωρίζει τι είναι αυτό που σε απασχολεί σου μιλά τυχαία(!) απαντώντας στους προβληματισμούς σου...!!!!!

Τόσο απλοί τρόποι κι όμως τόσο θεϊκοί...!
Και τότε είναι που θέλεις να βροντοφωνάξεις

Θεέ μου μ' αγαπάς,

με ακούς,

είσαι πάντα δίπλα μου!

 Δοξασμένο το όνομα Σου!!!!

Στάλες Αγάπης Πίστης Σοφίας Ελπίδας

Άλλες φορές ορμητικές κι άλλες πάλι σταγόνα σταγόνα

πέφτουν οι στάλες τις βροχής αγκαλιάζοντας την πλάση όλη.

Ξεκινούν από τα δέντρα χαϊδεύοντας κάθε φύλλο και κατηφορίζουν για να ποτίσουν το χώμα και πιο κάτω την πηγή ζωής τους,τις ρίζες....

Απλώνονται στις στέγες κι ύστερα κυλούν στα παραθυρόφυλλα σχηματίζοντας μικρά ρυάκια.

Και πίσω από το τζάμι στέκει ο καθένας και τις θωρεί,

άλλος με αίσθημα μελαγχολικό κι άλλος με εκείνο της απόλαυσης.

Κάπως έτσι κυλούν κι οι μέρες της ζωής μας...άλλοτε δύσκολες,λυπημένες,σκοτεινές 

κι άλλοτε ευχάριστες,χαμογελαστές και φωτεινές.

Να θυμάσαι στις μέρες που έχουν καταιγίδα πως 

πάντα θα υπάρχει γύρω αλλά και μέσα σου ριζωμένη η Αγάπη 

περιμένοντας να την νιώσεις

πως κάθε καταιγίδα της ζωής κρύβει και μια Σοφία μέσα της 

πως υπάρχει ένας Θεός αγάπης που το μόνο αντάλλαγμα που ζητά 

είναι η Πίστη σου στην απέραντη αγάπη Του

και πως η Ελπίδα είναι το κλειδί για το αύριο και κατοικεί μέσα μας 

αρκεί να την αφήνουμε να φωτίζει τις σκέψεις μας...

Και έτσι σταγόνα σταγόνα να γεμίζεις όλο και περισσότερο την ψυχή σου με

 Αγάπη,Πίστη,Σοφία και Ελπίδα...!

Χρόνια Πολλά κι ευλογημένα σε όσες και όσους γιορτάζουν σήμερα!

Προσευχές εκ καρδίας...!

Είναι κάποιες στιγμές που η θλίψη σου γίνεται αφόρητο φορτίο,το βλέμμα σου σκοτεινιάζει,χάνεται στο χάος των λογισμών και η ανάσα σου κι αυτή βαραίνει...μην απελπίζεσαι...αυτές είναι ίσως οι καλύτερες στιγμές για....προσευχή εκ καρδίας!

Απλά γονάτισε και μίλα Του...είναι εκεί με την αγκαλιά Του ανοιχτή και περιμένει να σε ακούσει...όχι πως δεν γνωρίζει!απλά θέλει να το θέλεις...όποτε εσύ το θελήσεις...

Είναι εκεί για ακουμπήσεις κάθε βάρος της ψυχής σου στα πόδια Του...

Μίλα Του,πες Του όλα αυτά που αισθάνεσαι...

όλα όσα δεν αντέχεις να παλεύεις πια,

όλα όσα σε πονούν και σε πληγώνουν...

όλα όσα μπορεί να σε θυμώνουν...

όλα όσα φοβάσαι...

και τότε είναι που θα νιώσεις το χάδι της άπειρης Του Αγάπης 

να φωτίζει και να αγκαλιάζει την ψυχή σου και το βάρος που κουβαλάς να ελαφρώνει!

Τέτοιες στιγμές προσευχής λένε πως εισακούονται γρήγορα...

γιατί πηγάζουν απευθείας από τα βάθη της ψυχής!

Πάντα εν σοφία εποίησας...

Ο καλός Θεός μέσα σε όλα τα όμορφα μας χάρισε και την βροχή

η οποία πέρα από το ότι ξεδιψά τη γη...μπορεί να ξεδιψάσει και για λίγο τις  ψυχές μας ποτίζοντας τες με όμορφα συναισθήματα...γιατί...δεν είναι λίγες οι φορές που στο άκουσμα της νιώσαμε γαλήνη,ηρεμία και ένα έντονο εσωτερικό αίσθημα ζεστασιάς που μας ενώνει με την φύση αλλά και με Εκείνον!

Τον συμβολισμό του ουράνιου τόξου μπορείτε να τον διαβάσετε
πατώντας εδώ