Eυτυχώς δεν είμαι τέλειος - Ομιλία π.Λίβυος

Μια Ανάσα Γαλήνης

Πάλι τα ίδια...ένας μύλος το μυαλό σου.

Οι ίδιες σκέψεις που προσπαθούν να σπείρουν με φόβο και ανησυχία ότι όμορφο υπάρχει..

Αφού μέσα σου το ξέρεις και συ ο ίδιος πως είναι μόνο σκέψεις...πως όπως και να 'χει αυτό που είναι να γίνει απλά θα συμβεί...πως δεν μπορείς να ελέγξεις τίποτε...

Σταμάτα λοιπόν να τις τρέφεις με φαντασίες.Απόλαυσε τη ζωή που σου χαρίζεται και απλά εμπιστεύσου τα πάντα σ' Εκείνον.

Πάρε μια ανάσα και συνειδητοποίησε πως δεν έχεις τίποτε να φοβάσαι.

Άμυ

Μου αρέσει εκείνος που η ψυχή του είναι πιο βαθιά από την πληγή του...

Ναι είμαστε πληγωμένοι. Και φοβισμένοι πολύ. Έχουμε σκέψεις σαν αναθυμιάσεις από παλιές πληγές που κάπου κάπου μυρίζουν άσχημα. Νιώθουμε τέτοιες απογοητεύσεις που τσακίζονται τα όνειρα μας, σε βάθος απύθμενο. Μας πλησιάζουν θλίψεις και αισθανόμαστε ότι δεν πρόκειται να γελάσουμε ποτέ ξανά. Ένα βαρύ πέπλο ακηδίας θολώνει το τοπίο της ματιάς μας, και μονολογούμε, "πάει τελείωσε από το κρεβάτι δεν ξανασηκώνομαι". Αλλά δεν είμαστε μόνο αυτό βρε παιδιά. Είμαστε και φως και χαρά και ομορφιά. Δεν δάκρυσαν μόνο τα μάτια μας, αλλά γέλασαν και έλαμψαν πολλές φορές. Δεν αναστέναξαν μονάχα τα στήθη μας, χάρηκαν κι ολας. Ούτε απόλυτα ορφάνεψαν τα χέρια μας, έδωσαν και πήραν πολλές ζεστές αγκαλιές. Και χείλη φιλήσαμε, και χέρια κρατήσαμε και αγκαλιές δεχθήκαμε και το μπλε του ουρανού ποθήσαμε. Στο χέρι μας, είναι να διαλέξουμε. Η την μιζέρια του χθες ή το φώς του αύριο. Μα πονάω θα μου πεις. Το ξέρω και εγώ πονάω. Μα πάνω από τον πόνο μου στέκει πιο διψασμένη και πεινασμένη η καρδιά μου για ζωή. Πάντα η ζωή νικάει τον θάνατο αρκεί να είσαι έτοιμος να θάψεις το χθες και να αναστήσεις το αύριο… «μου αρέσει εκείνος που η ψυχή του είναι πιο βαθιά από την πληγή του.»

π.Λίβυος

ΨΥΧΗ ΜΟΥ ΦΟΒΙΣΜΕΝΗ

Το πιο 

μεγάλο 

μέρος 

της ζωής 

μπορεί 

να χωρέσει 

σε δυο 

λέξεις:

Τσάμπα φόβος.

π.Ανδρέας Κονάνος

Σπάσε τα σύνορα του φόβου και της ενοχής....

"Ενοχές σου αφήνουν όλα εκείνα που δεν έζησες, όχι γιατί δεν μπόρεσες, αλλά γιατί φοβήθηκες την δύναμη τους, την μαγεία τους. 

Όλη εκείνη την μαγεία που μια ζωή αναζητάς κι όταν σου πέφτει στο κεφάλι σαν ευλογία, την αρνείσαι χωρίς ουσιαστικό λόγο παρά μόνο επειδή διστάζεις να πας παραπέρα, 

να δεις τι γίνεται μέσα από το σύνορο που σ’ έχουν φυλακίσει ….

Εύα Ομηρόλη

Ο πιο μεγάλος φόβος όλων μας...

είναι ότι κοιτάζοντας μέσα μας, δεν θα δούμε μονάχα σκοτάδια και ρημάδια. Αλλά και πολύ φως, χαρίσματα και δυνατότητες.

 Μας βολεύει κατά κάποιο τρόπο να μην μάθουμε ποτέ τι θα μπορούσαμε να ζήσουμε, και να μείνουμε μονάχα σε αυτά που δεν μπορούμε.

 Γιατί σαφέστατα δεν θέλουμε να πεθάνουμε μα και να ζήσουμε φοβόμαστε....

π.Λίβυος

Είναι τελικά που περισσότερο φοβόμαστε την ζωή παρά τον θάνατο.

Ώρες ώρες σκέφτομαι τι μεγάλη ηδονή που έχει για πολλούς από εμάς η γρίνια…. Είναι ο μόνος τρόπος που μάθαμε από μικροί να σχετιζόμαστε, να διεκδικούμε, να μας δίνουν σημασία, να λαμβάνουμε αγάπη.

Όμως μεγαλώσαμε πια και πρέπει να αναλάβουμε την ζωή μας. Να μάθουμε να σχετιζόμαστε με άλλους τρόπους, να καλύπτουμε τις ανάγκες με ενήλικες συμπεριφορές.

Θυμάμαι το θαύμα του Χριστού στο παραλυτικό. Σήκω του λέει. Μπορείς. Περπάτα. Μάθε όμως άλλους τρόπους να ικανοποιείς τις ανάγκες σου, γιατί θα πάθεις τα ίδια και χειρότερα. Όχι, γιατί κάποιος Θεός θα σε τιμωρήσει για τις αμαρτίες σου, μα γιατί ο τρόπος που ζούμε δεν είναι βιώσιμος, λειτουργικός, μα απόλυτα αυτοκαταστροφικός. Όταν ο Χριστός λέει στο παραλυτικό, σήκω, περπάτα, ουσιαστικά τον καλεί ξανά στην ζωή, στην ευθύνη, μακριά από την κρυψώνα της ασθένειας, που πολλές φορές εξυπηρετεί τον φόβο μας μπροστά στην ζωή, την ακύρωση της επιθυμίας που μας τρομάζει.

Είναι τελικά που περισσότερο φοβόμαστε την ζωή παρά τον θάνατο.

π.Λίβυος

Κάθε δοκιμασία κρύβει ένα δώρο...

Κάθε Σταυρός κρύβει μια Ανάσταση, 

κάθε πόνος μια ευλογία, 

κάθε σκιά και φόβος κρατά ένα δώρο στα χέρια του. 

Σκίσε τα περιτυλίγματα του νου και των ερμηνειών του

 και δες το.

π.Λίβυος

Μη φοβάσαι...

...και όταν φοβάσαι,μη φοβάσαι που φοβάσαι.
Ησύχασε με το φόβο σου.

Συνειδητοποίησε ότι βρίσκεσαι στην αγκαλιά του Θεού και δεν έχεις τίποτε να φοβηθείς.

Από το βιβλίο Ανεμογραφίες/Νικήτας Καυκιός/Εκδόσεις Αρμός