Eυτυχώς δεν είμαι τέλειος - Ομιλία π.Λίβυος

Υπέροχες θεϊκές στιγμές παρουσίας μέσα από την "απουσία"

 

Θυμήσου πόσες φορές αμφισβήτησες την παρουσία Του και πόσες φορές ήρθε τρανταχτά να σου την επιβεβαιώσει!!!!

  Στιγμές που αναρωτιέσαι αν ο Θεός σε ξέχασε...στιγμές που δεν αισθάνεσαι την αγάπη Του...και κάπου εκεί έρχεται άξαφνα,πραγματικά θεϊκά και σου δείχνει την παρουσία Του ξεκάθαρα και ζωντανά σβήνοντας κάθε αμφιβολία...!Δεν είναι υπέροχο?

 Και το πιο παράξενα όμορφο είναι πως τις περισσότερες φορές εμφανίζεται με τόσο απλούς τρόπους...ίσως μέσα από ένα απόσπασμα κάποιου βιβλίου που τυχαία(!) άνοιξες και τυχαία(!) επίσης έπεσες στη σωστή σελίδα-αυτή που έχει όλες τις απαντήσεις που γύρευες-...ή μέσα από λόγια ενός ανθρώπου που ενώ δεν γνωρίζει τι είναι αυτό που σε απασχολεί σου μιλά τυχαία(!) απαντώντας στους προβληματισμούς σου...!!!!!

Τόσο απλοί τρόποι κι όμως τόσο θεϊκοί...!
Και τότε είναι που θέλεις να βροντοφωνάξεις

Θεέ μου μ' αγαπάς,

με ακούς,

είσαι πάντα δίπλα μου!

 Δοξασμένο το όνομα Σου!!!!

Αφέσου στην αγκαλιά Του

Όταν η βαθιά εσώτερη απώλεια γίνεται τέχνη, όταν το συναίσθημα ξεφεύγει από το μηδέν δημιουργώντας, όταν ο νους σωπαίνει μπροστά στην δύναμη της καρδιάς, όταν η ψυχή διψά την προσευχή.....Απλά κλείστε τα μάτια και αφεθείτε. Δύσκολο εεε;; Έχεις μάθει να ελέγχεις; Να τα καταλαβαίνεις όλα; Να κυριαρχείς επι των γεγονότων. 

Ναι. Κάνε την αρχή. Μάθε να αφήνεσαι στην Πρόνοια του Θεού, στην ροή…. Μην αντιστέκεσαι. Το ρέμα της Θείας Πρόνοιας, είτε ράθυμα είτε ορμητικά θα σε πάει στην αγκαλιά της θάλασσας.

π.Λίβυος

Η αγκαλιά του Χριστού...

Κουράστηκα να κρίνεται όλη η ζωή μου στην ματιά του άλλου.

Όλο ζητάει, όλο επιθυμεί, όλο κρίνει και επικρίνει την ζωή μου.

Μονάχα στα μάτια σου Χριστέ βρίσκω την ανάπαυση, γιατί ξέρω ότι με γνωρίζεις χωρίς να σου μιλώ, ότι με αγαπάς χωρίς να σου δίνω, 

δε με κρίνεις κι ας είναι η ζωή μου διαλυμένη, 

δεν περιμένεις τίποτε από μένα παρά μονάχα εμένα. 

Με σώζεις κι ας είμαι για την κόλαση

κοιμήθηκα σε πολλές αγκαλιές Χριστέ μου, μα μονάχα η δική σου μοσχοβολούσε…

π.Λίβυος

Χριστέ μου βοήθα με να Σ'αγαπώ!

Μου έλεγε κάποιος:
«Πιστεύω, αλλά πιστεύω λίγο».

Του λέω:
«Άκουσε, μου έλεγε ένας γέροντας που γνώρισα στην Αθήνα, ο γερό Ευμένιος ο λεπρός, «Να λες γιε μου στην προσευχή σου, Χριστέ μου εγώ θέλω ν’ αλλάξω αλλά δεν αλλάζω γιατί σε θέλω λίγο». Τι ωραία που μιλούσε!»
«Βοήθα με να σε θέλω πιο πολύ Χριστέ μου» έλεγε ο γέροντας Ευμένιος.

Αυτός είναι ερωτικός διάλογος.
Μόνο ένας ερωτευμένος μιλά έτσι.
Βοήθα με, σε θέλω λίγο.
Βοήθα με να σε θέλω πιο πολύ και ο Κύριος θ’ αρχίσει να σου δίνει.
Αν έχεις ανάγκη από πίστη θα σου δίνει πίστη.
Αν έχεις ανάγκη από πραότητα θα σου δίνει πραότητα.
Στον καθένα από εμάς δίνει ότι έχουμε ανάγκη.
Έτσι κερδίζεται η ζωή.
Η ζωή η αιώνιος.

Πανιερωτάτου Μητροπολίτου Μόρφου, κ. Νεοφύτου

πηγή:http://xristianos.gr/forum/index.php

ΙΗΣΟΥ ΜΟΥ

ΘΑΛΑΣΣΑ ΜΟΥ

Μια σταγόνα 

απ’ το νερό Σου

με ποτίζεις, 

Κύριε, 

κι όλος ο Ωκεανός 

της Χάρης Σου

μέσα μου 

χύνεται.

π.Ανδρέας Κονάνος

Πατημασιές

Μια νύχτα κάποιος άνθρωπος είδε ένα όνειρο.

Ονειρεύτηκε πώς περπατούσε στην ακρογιαλιά με τον Θεό.

Στον ουρανό άστραψαν σκηνές από την ζωή του, σε κάθε σκηνή έβλεπε δυο ζευγάρια πατημασιές πάνω στην άμμο.

το ένα άνηκε σ' αυτόν και το άλλο στον Θεό.

Όταν και η τελευταία σκηνή της ζωής του έλαμψε μπροστά του, κοίταξε πίσω στις πατημασιές στην άμμο.

Παρατήρησε πώς πολλές φορές στο δρόμο της ζωής του υπήρχε μόνο ένα ζευγάρι πατημασιές ακόμη πώς αυτό συνέβαινε στις πιο δύσκολες και θλιμμένες τον στιγμές. 

Αυτό πραγματικά τον πείραξε και ρώτησε τον Θεό: 

"Θεέ μου, όταν αποφάσισα να σε ακολουθήσω, είπες πώς θα βαδίζουμε μαζί αυτόν τον δρόμο αλλά παρατήρησα πώς στις πιο δύσκολες στιγμές της ζωής μου, υπάρχει μόνον ένα ζευγάρι πατημασιές. Δεν καταλαβαίνω, γιατί όταν σε χρειαζόμουν πολύ, Εσύ με άφηνες". 

Και ο Θεός απάντησε:

"Πολυακριβό μου παιδί σε αγαπώ και δεν σε άφησα ποτέ.

 Όμως στις στιγμές της δοκιμασίας και του πόνου

(πού βλέπεις μόνον ένα ζευγάρι πατημασιές)

 σε κρατούσα στην αγκαλιά μου.."