Ικεσία Ελπίδας

Γιατί τόσος πόνος Χριστέ μου;

Γιατί βιώνουμε τόση θλίψη;

Γιατί μας είναι σε κάποιους τόσο δύσκολο να πιστέψουμε στην Αγάπη σου;

Γιατί νιώθουμε να χάνουμε την ελπίδα μας;

Που είσαι Κύριε;

Φανερώσου.

Έλα και μάθε μας να Σε αγαπούμε και μέσα στον πόνο.

Έλα και πάρε τα σκοτάδια της ψυχής μας και κάνε τα φως.

Έλα και χάραξε την ελπίδα στις ψυχές μας.

Υάδα

Μοναξιά μου τίποτα

Έτσι ξαφνικά γίνεσαι ο εαυτούλης σου και δεν θέλεις τίποτα

μόνο να ακούς τη φωνή μέσα σου

όλα τα έξω τα ανεξήγητα δεν σε ενδιαφέρουν 

δεν τα αναλύεις 

δεν ξοδεύεσαι

και τότε λιώνεις στη μοναξιά σου

και την κάνεις πετσί σου γνήσιο

με τη βούλα που λένε...

εξάλλου και παρέα πάλι μόνος ή μόνη ένιωθες

Θεανώ

Η φίλη μου διαλέγει να ζήσει...

Η φιλαυτία μου με εμποδίζει να αγαπήσω κάποιον άλλον.
Διαλέγω την ησυχία που όμως είναι ταραχή.
Διαλέγω μια γωνία του σπιτιού μου για να νιώθω αφανείς...και τότε οι προβολείς πέφτουν στον εαυτό μου....
τα θέλω μου γίνονται τεράστια
μη μου τους κύκλους τάραται.
Κάποιος φίλος θέλει τη συμπαράσταση μου...ζητά να ζήσει-το παραμύθι του!βασιλοπούλες βασιλόπουλα και αίσιο τέλος-
Απαντώ εγώ δεν μπορώ γιατί είμαι αδύναμη για να σε στηρίξω....πώς να δώσω αφού απέχω,δεν έχω αυτή τη στιγμή...αλλά ελπίζω προσεχώς να μπορώ να δώσω...

Θεανώ

Το παράπονο μου

Την φώτιση του Αγίου Πνεύματος χωρίς κόπο δώρο στην βάπτιση μας και εμείς αν διαφυλάξουμε χωρίς αμαρτίες ή μάλλον να αλλάξουμε το νου με εξομολόγηση και Θεία Μετάληψη  και προσευχή να μας φωτίζει σαν με φακό προσπαθούμε να φτάσουμε στο Ουράνιο Φως να μας δει ο Θεός μας αλλά επί πλείστον εμείς αλλού έχουμε εκείνη την ώρα τη καρδιά μας.Εγώ στην αγωνία πότε θα γίνω πλούσια/μάνα κ.λ.π. εσύ πώς η Μαρία και καθείς αλλού και χάνουμε την αναφορά μας στο ζώντα Λόγο και επιθυμούμε όλα να είναι θέμα των δικών μας δυνάμεων σχέδια προς υλοποίηση...να κάνω αυτό και εκείνο,χωρίς να υπολογίζουμε ούτε καν τον άλλο που έχουμε στόχο να φέρουμε στα δικά μας μέτρα...μας αγαπάμε λέμε και ζητούμε να είναι σύμφωνα με τα γούστα μας και νοιαζόμαστε πάντα, όμως να ικανοποιεί τις προσδοκίες μας δηλαδή ποιόν προσπαθούμε να πείσουμε ότι κάτι είμαστε και η γη γυρίζει για εμάς και ο Θεός που φαίνεται σε όλο αυτό?

Θεανώ