Το πνευματικό χάδι της προσευχής

Κάθε φορά, που ο Γέροντας μιλούσε για την προσευχή, αντιλαμβανόμουν ότι δεν εννοούσε μια προσπάθεια επιδερμική και αποσπασματική , αλλά βαθιά και διαρκή.Κάποτε αντιμετωπίζοντας το πρόβλημα του παιδιού μίας γνωστής στο Γέροντα και σε μένα μητέρας, η οποία μου ζήτησε να τον ρωτήσω σχετικά, μου είπε: « Το παιδί έχει ένα εσωτερικό πρόβλημα και γι′ αυτό συμπεριφέρεται έτσι.

Το παιδί είναι καλό , δεν το θέλει αυτό που κάνει , αλλά αναγκάζεται , είναι δεμένο από κάτι. Δε διορθώνεται με τη λογική , δε μπορείς να το πείσεις με συμβουλές, ούτε να το αναγκάσεις με απειλές. Αυτό θα κάνει τα αντίθετα.

Μπορεί να γίνει χειρότερα, μπορεί να μείνει έτσι, μπορεί και να απαλλαγεί από αυτό. Για να απαλλαγεί, πρέπει να εξαγιασθεί η μητέρα του. Για να ελευθερωθεί, θέλει κοντά του έναν άγιο άνθρωπο , με πολλή αγάπη, που δε θα του κάνει διδασκαλία, ούτε θα το φοβερίζει , αλλά θα ζει με αγιότητα, και το παιδί, που θα τον βλέπει , θα ζηλέψει και θα τον μιμηθεί.

Προ πάντων το παιδί θέλει κοντά του έναν άνθρωπο πολλής και θερμής προσευχής. Η προσευχή κάνει θαύματα. Δεν πρέπει η μητέρα να αρκείται στο αισθητό χάδι στο παιδί της, αλλά να ασκείται στο πνευματικό χάδι της προσευχής.

Όταν πάει να το χαϊδέψει χωρίς προσευχή, το παιδί κάνει έτσι ( απλώνει βίαια τα χέρια και απωθεί τη μητέρα). Όταν όμως χωρίς να το χαϊδέψει , κάνει μυστικά για το παιδί της θερμή προσευχή, τότε αυτό αισθάνεται στην ψυχή του ένα ανεξήγητο , για κείνο, πνευματικό χάδι, που το ελκύει προς τη μητέρα του.

Η μητέρα στην προσευχή της για το παιδί πρέπει να λιώνει σαν τη λαμπάδα. Να προσεύχεται σιωπηλά και με τα χέρια ψηλά προς το Χριστό , ν” αγκαλιάζει μυστικά το παιδί της.

Όσιος Πορφύριος

πηγή:http://www.porphyrios.net/

Ο Θεός βρίσκεται παντού...!

Δεν ήσουν καλά, κι ένιωσες την ανάγκη να κάνεις μια βόλτα με το αυτοκίνητο, να σε χτυπήσει λίγος αέρας, να δεις την φύση, τους ανθρώπους, να ακούσεις δυνατά μουσική στο ραδιόφωνο.... 

Όταν γύρισες μου είπες, ξεκουράστηκα, ηρέμησα, έφυγε ένα μαύρο σύννεφο από πάνω μου, ένιωσα ο Θεός να γεμίζει την ύπαρξη μου με την Παρουσία Του, μέσα από τους ήχους και τα χρώματα. 

Ανάστησε την ψυχή μου, από τον Άδη της θλίψης που είχα περιπέσει... 

-Γίνεται αυτό πάτερ; Στο αμάξι, στην βόλτα, με μουσική; 

-Όλα γίνονται. Ποιος είμαι εγώ που θα πω του Θεού με πια μορφή και τρόπο θα κοινωνήσει με την καρδιά ενός ανθρώπου. Άλλωστε μας έχει συνηθίσει στις εκπλήξεις, μας έχει δείξει ότι οι δρόμοι που συναντά τους ανθρώπους είναι παράδοξοι στην δική μας λογική και ηθική. 

Οπότε κράτα αυτή την ειρήνη και μην αναλύεις. Πε

ς ευχαριστώ, δοξολόγησε και σώπασε.... μην ξυπνήσει και πάλι το κακό.

π.Λίβυος 

Να προσεύχεσαι με την καρδιά

Η δύναμη της προσευχής δεν βρίσκεται στα πολλά λόγια 

αλλά στην απλότητα και στην ειλικρίνεια της καρδιάς.

Όπου υπάρχει ταπείνωση και απλότητα εκεί

βρίσκονται και οι άγγελοι.

Κι όπου υπάρχει έπαρση και εγωισμός εκεί

δεν υπάρχει τίποτα.

Η γλώσσα του Θεού

είναι η σιωπή....

Γερόντισσα Γαβριηλία 

Αντί να σκέφτεσαι να προσεύχεσαι

Για πρώτη φορά άκουσα την φωνή μου!

-Ξέρεις νιώθω παράξενα απόψε. Για πρώτη φορά άκουσα την φωνή μου!!!
-Πως γίνεται αυτό; Δε σου έλειπε η ακοή μήτε η φωνή. Πως το λες αυτό;
-Κι όμως για πρώτη φορά σήμερα άκουσα την δική μου την φωνή. Την γνώρισα, γιατί είχε το χρώμα της καρδιά μου, τον ήχο της ψυχής μου, και μυρωδιά από το κορμί μου;
-Μα πως; τόσα χρόνια ποιος μιλούσε, ποιος άκουγε;
-Τόσο χρόνια μιλούσαν όλοι οι άλλοι μέσα από την δική μου την λαλιά. Ο πατέρας, η μάνα, ο δάσκαλος, ο πάπας, το σόι, η κοινωνία οι "φίλοι" όλοι οι άλλοι εκτός από μένα.... Μιλούσα διαρκώς με μένα ποτέ δε με είχα ακούσει. Δεν ήταν η δική μου η μιλιά αυτή.
Απόψε για πρώτη φορά ένιωσα πως δεν είμαι εγώ.... μα αλήθεια, για πρώτη φορά στην ζωή μου, ήμουν απόλυτα εγώ δίχως τις φωνές των άλλων!!!

π.Λίβιος 

Φτάνει να είσαι

Όταν είσαι,
δεν θέλει πάντα
να λες πολλά.
Όταν έχεις,
δεν χρειάζεται
να λες ¨πάρτε¨
Όταν λάμπεις,
δεν είναι ανάγκη
να φωνάζεις ¨κοιτάχτε¨
Όταν προσεύχεσαι,
δεν θα δει κανείς
κάτι παράξενο.
Θα νιώθει όμως
κάτι θεϊκό κοντά σου.
Μια ανάσα
από ανοιξιάτικο κλαδί αμυγδαλιάς,
ένα φτερούγισμα
από περιστέρι Θεοφανείων
την ώρα που ανοίγει
τα φτερά του.

π.Ανδρέας Κονάνος

Το μυαλό στη θέση του!