Σε περίπτωση που κάποιος θελήσει να ακούσει ολόκληρη την ομιλία,στην οποία μιλάει και ψυχοθεραπευτής μπορεί να την βρει πατώντας
εδώ
Τρίτη 20 Μαΐου 2014
Κατάθλιψη και χριστιανική ζωή-π.Λίβυος
Σε περίπτωση που κάποιος θελήσει να ακούσει ολόκληρη την ομιλία,στην οποία μιλάει και ψυχοθεραπευτής μπορεί να την βρει πατώντας
εδώ
Δευτέρα 19 Μαΐου 2014
Τι συμβολίζει το ουράνιο τόξο
Είναι αλήθεια ότι για το ουράνιο τόξο το πρώτο πράγμα που διδαχθήκαμε όταν αυτό εμφανίστηκε μετά τον Κατακλυσμό του Νώε και τη φωνή του Θεού να βεβαιώνει τον Νώε ότι νέος κατακλυσμός δεν πρόκειται να ξαναγίνει.Θα λέγαμε πως ήταν μια συμφωνία μεταξύ Θεού και ανθρώπων για αιώνια ειρήνη και γαλήνη!Ας διαβάσουμε το συγκεκριμένο απόσπασμα του κειμένου από το Βιβλίο της «Γενέσεως» στην Παλαιά Διαθήκη στη νεοελληνική απόδοση του Ι. Θ. Κολλιτσάρα:
Είπε δε ακόμη ο Θεός στον Νώε και εις τα παιδιά αυτού λέγων·
“ιδού εγώ σήμερον συνάπτω και κλείω μίαν συμφωνίαν μαζή σας και με τους απογόνους σας, οι οποίοι θα σας διαδεχθούν.
Η συμφωνία και η υπόσχεσίς μου αυτή επεκτείνεται και εις κάθε ζώσαν ψυχήν,
που υπάρχει μαζή σας και γύρω σας, εις τα πτηνά του ουρανού και εις όλα τα κτήνη
και τα θηρία της γης, όσα μαζή με σας εξήλθον από την κιβωτόν.
Καμνω διαθήκην και σας υπόσχομαι ότι δεν θα καταστραφή ποτέ πλέον το ζωϊκόν βασίλειον από ύδατα του κατακλυσμού και δεν θα γίνη ποτέ κατακλυσμός, δια να καταστρέψη όλην την γην”.
Είπε δε ακόμη Κυριος ο Θεός προς τον Νώε·
“σημείον δε αυτής της υποσχέσεως, την οποίαν εγώ δίδω,
ώστε να μένη μεταξύ εμού και μεταξύ σας και μεταξύ πάσης ζώσης υπάρξεως
η οποία υπάρχει σήμερον μαζή σας και θα υπάρχη εις γενεάς γενεών, είναι τούτο·
Θέτω το ουράνιον τόξον εις τα νέφη, και αυτό θα είναι εις σημείον και εις υπόμνησιν
της διαθήκης μου μεταξύ Εμού και όλων των ζώντων επί της γης, ανθρώπων και ζώων.
Οταν θα συναθροίζω τα νέφη στον ουρανόν της γης, θα φαίνεται το ουράνιον τόξον επάνω εις αυτά και θα ενθυμούμαι την διαθήκην μου, την οποίαν έκαμα προς σας και προς κάθε άλλην ζωντανήν υπαρξιν, προς κάθε σάρκα και δεν θα πέση ύδωρ επί της γηςεις κατακλυσμόν αυτής, ώστε να καταστραφή κάθε ζώσα ύπαρξις από ανθρώπου έως ζώου.
Τούτο το ουράνιόν μου τόξον θα υπάρχη εις τα νέφη, και θα το βλέπω, ώστε να ενθυμούμαι, την αιωνίαν και απαράβατον συμφωνίαν μεταξύ εμού και των ανθρώπων της γης
και πάσης άλλης ζωής που θα υπάρχη εις κάθε ζωϊκόν οργανισμόν επάνω εις την γην”.
Είπεν ακόμη ο Θεός στον Νώε· “λοιπόν αυτό το ουράνιον τόξον είναι το αιώνιον σημείον της συμφωνίας,την οποίαν έκαμα μεταξύ εμού και παντός ζωϊκού οργανισμού επί της γης και
της υποσχέσεώς μου ότι δεν θα αποστείλω πλέον κατακλυσμόν εις την γην”.
πηγή πληροφοριών:http://www.sakketosaggelos.gr/ - http://users.sch.gr/aiasgr/index.html
Κυριακή 18 Μαΐου 2014
Στρέψε την ψυχή σου στο Φως
«Στον μορφωμένο άνθρωπο που οδηγήθηκε στη διαπίστωση ότι κάτι υπάρχει»
Μου γράφεις ότι εν τέλει πρέπει να υπάρχει «κάτι».
Διάβασες,λες,ένα βιβλίο ενός μεγάλου αστρονόμου περί αστέρων και υπέπεσε στην αντίληψη σου ο ισχυρισμός αυτού του λαμπρού επιστήμονα:«Χωρίς Θεό τίποτα στον κόσμο δεν μπορεί να κατανοηθεί ούτε να εξηγηθεί».Εξ αυτού οδηγήθηκες στο συμπέρασμα ότι «κάτι» υπάρχει.
Απλά πες υπάρχει Θεός και να είσαι χαρούμενος!
Έτσι μιλούν πολλοί μορφωμένοι άνθρωποι:Υπάρχει «κάτι».Αλλά εάν εσύ μένεις ως το τέλος της ζωής σου σ' αυτήν την έκφραση,όλη η ζωή σου θα είναι ένα τίποτα.
Μια στιγμιαία διαπίστωση ότι υπάρχει κάποια μυστηριώδης μεγάλη δύναμη πίσω απ' τον ορατό κόσμο,δεν αποτελεί ούτε κατά το ελάχιστο πίστη,ζωοποιό και καρποφόρα,η οποία μας φωτίζει τον δρόμο και μας δείχνει τον στόχο μας.
Το να λέμε μόνο ότι «κάτι» υπάρχει δεν σημαίνει ότι βγήκαμε στο φως της ημέρας.Αυτό μόλις και μετά βίας σημαίνει ότι ο ταξιδιώτης διέσχισε το σκοτάδι του μεσονυκτίου με τις ίριδες διεσταλμένες διαισθανόμενος το λυκαυγές της ανατολής.Αλλά από εκεί έως το να φθάσει ο ήλιος στην κορυφή είναι μακρύς ο δρόμος.Βιάσου να μην σε προφτάσει ο θάνατος σ' αυτό το σκοτάδι.Να μπορείς τουλάχιστον να λες υπάρχει «Κάποιος» για να φέρει την αυγή στη ζωή σου.
Γνώρισε τον Δημιουργό σου αγαπητέ αδελφέ.Αυτό είναι πιο σημαντικό από την γνώση των δημιουργημάτων Του.Μην παραμένεις στην κοινωνία εκείνων για τους οποίους ο απόστολος λυπάται λέγοντας: «Εσεβάσθησαν και ελάτρευσαν τη κτίσει παρά τον κτίσαντα»(Ρωμ.1,25).
Ο Ύψιστος καλλιτέχνης στέκει δίπλα στα έργα Του.Εσύ κοιτάζεις πιο πολύ τις καλλιτεχνικές δημιουργίες Του,οι οποίες μέχρι ενός σημείου ανοίγουν τα μάτια και κατόπιν τυφλώνουν.Γιατί δεν πλησιάζεις τον Καλλιτέχνη και δεν Τον γνωρίζεις και δεν Του συστήνεσαι;Ο Χριστός γι' αυτό ήρθε στον κόσμο,για να σου απλώσει το χέρι και να σε οδηγήσει.
Αυτά στα γράφω επειδή μόλις γύρισα από μια κηδεία.Πέθανε ένας άξιος νέος στην Αχρίδα.Στο νεκρικό φέρετρο το πρόσωπο του ήταν φωτεινό,φωτεινότερο από όταν ήταν ζωντανός.Έζησε με πίστη και συγχωρέθηκε πλήρης πίστεως.Πολύ νέος,αλλά σώφρων.Ενώ εσύ είσαι ήδη πολύ μεγαλύτερος του.
Απόσπασμα από το βιβλίο «Δρόμος δίχως Θεό δεν αντέχεται... »
Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς Εκδόσεις Εν πλω~
Μου γράφεις ότι εν τέλει πρέπει να υπάρχει «κάτι».
Διάβασες,λες,ένα βιβλίο ενός μεγάλου αστρονόμου περί αστέρων και υπέπεσε στην αντίληψη σου ο ισχυρισμός αυτού του λαμπρού επιστήμονα:«Χωρίς Θεό τίποτα στον κόσμο δεν μπορεί να κατανοηθεί ούτε να εξηγηθεί».Εξ αυτού οδηγήθηκες στο συμπέρασμα ότι «κάτι» υπάρχει.Απλά πες υπάρχει Θεός και να είσαι χαρούμενος!
Έτσι μιλούν πολλοί μορφωμένοι άνθρωποι:Υπάρχει «κάτι».Αλλά εάν εσύ μένεις ως το τέλος της ζωής σου σ' αυτήν την έκφραση,όλη η ζωή σου θα είναι ένα τίποτα.
Μια στιγμιαία διαπίστωση ότι υπάρχει κάποια μυστηριώδης μεγάλη δύναμη πίσω απ' τον ορατό κόσμο,δεν αποτελεί ούτε κατά το ελάχιστο πίστη,ζωοποιό και καρποφόρα,η οποία μας φωτίζει τον δρόμο και μας δείχνει τον στόχο μας.
Το να λέμε μόνο ότι «κάτι» υπάρχει δεν σημαίνει ότι βγήκαμε στο φως της ημέρας.Αυτό μόλις και μετά βίας σημαίνει ότι ο ταξιδιώτης διέσχισε το σκοτάδι του μεσονυκτίου με τις ίριδες διεσταλμένες διαισθανόμενος το λυκαυγές της ανατολής.Αλλά από εκεί έως το να φθάσει ο ήλιος στην κορυφή είναι μακρύς ο δρόμος.Βιάσου να μην σε προφτάσει ο θάνατος σ' αυτό το σκοτάδι.Να μπορείς τουλάχιστον να λες υπάρχει «Κάποιος» για να φέρει την αυγή στη ζωή σου.
Γνώρισε τον Δημιουργό σου αγαπητέ αδελφέ.Αυτό είναι πιο σημαντικό από την γνώση των δημιουργημάτων Του.Μην παραμένεις στην κοινωνία εκείνων για τους οποίους ο απόστολος λυπάται λέγοντας: «Εσεβάσθησαν και ελάτρευσαν τη κτίσει παρά τον κτίσαντα»(Ρωμ.1,25).
Ο Ύψιστος καλλιτέχνης στέκει δίπλα στα έργα Του.Εσύ κοιτάζεις πιο πολύ τις καλλιτεχνικές δημιουργίες Του,οι οποίες μέχρι ενός σημείου ανοίγουν τα μάτια και κατόπιν τυφλώνουν.Γιατί δεν πλησιάζεις τον Καλλιτέχνη και δεν Τον γνωρίζεις και δεν Του συστήνεσαι;Ο Χριστός γι' αυτό ήρθε στον κόσμο,για να σου απλώσει το χέρι και να σε οδηγήσει.
Αυτά στα γράφω επειδή μόλις γύρισα από μια κηδεία.Πέθανε ένας άξιος νέος στην Αχρίδα.Στο νεκρικό φέρετρο το πρόσωπο του ήταν φωτεινό,φωτεινότερο από όταν ήταν ζωντανός.Έζησε με πίστη και συγχωρέθηκε πλήρης πίστεως.Πολύ νέος,αλλά σώφρων.Ενώ εσύ είσαι ήδη πολύ μεγαλύτερος του.
Απόσπασμα από το βιβλίο «Δρόμος δίχως Θεό δεν αντέχεται... »
Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς Εκδόσεις Εν πλω~
Πέμπτη 15 Μαΐου 2014
Υπομονή & εμπιστοσύνη
Έχει ο Θεός. Εκεί που απελπίζεσαι, σου στέλνει κάτι που δεν το περιμένεις… αρκεί να Τον πιστεύεις και να Τον αγαπάς.
Όσιος Πορφύριος
Τρίτη 13 Μαΐου 2014
Σιωπή και προσευχή
Η πίστη είναι πράξεις και όχι μόνο λόγια...!
Δεν είναι λίγες οι φορές που πιάνουμε τον εαυτό μας να μιλάει με όμορφα λόγια για τις γνώσεις του γύρω από τον Θεό,για την αγάπη,για την ταπείνωση,για την καλοσύνη,για την υπομονή,για την προσφορά κλπ κλπ...
Ωραία τα λόγια,ωραίες οι γνώσεις και τα αναγνώσματα περί Θεού αλλά από πράξεις πως πάμε;
Καταφέρνουμε να προσπαθούμε να ζούμε μια δια Χριστόν ζωή στην καθημερινότητα μας;
Επίσης μην ξεχνάμε πως πίσω από τα πολλά και ωραία λόγια υποβόσκουν η περηφάνια,η κενοδοξία και η ταπεινολογία!
Γιατί άλλο να το να είσαι έμπρακτα ταπεινός...και άλλο το να ταπεινολογείς!
Η προσωπική μου μικρή πνευματική πορεία ως τώρα,μου δίδαξε πως τις περισσότερες φορές είναι προτιμότερο να σιωπώ και να προσεύχομαι παρά να μιλώ ακατάπαυστα για όσα γνωρίζω για Εκείνον...πως είναι προτιμότερο να πιάσω το κομποσκοίνι μου και να ζητήσω το έλεος του παρά να εμπιστευθώ τις δικές μου γνώσεις...γιατί και εκεί κινδυνεύω να πέσω στην παγίδα πως η σοφία της σκέψης μου είναι δική μου...(!) ...σαφέστατα δεν ισχύει κάτι τέτοιο...τρανό παράδειγμα οι φορές που μια απαράδεκτη συμπεριφορά μου,με ταπείνωσε τόσο ώστε να μου θυμίσει το πόσο μικρή είμαι!
Και επειδή πολλά είπα και έγραψα(!)...θα κλείσω με το παρακάτω μήνυμα της εικόνας και με ένα απόσπασμα του Αγίου Εφραίμ...
Αδελφέ, γιατί πλανιέσαι και, παρασυρμένος απ' το διάβολο, ανέρχεσαι σε αξιώματα πού δεν θα σε ωφελήσουν, περιβάλλοντας τον εαυτό σου με (εφήμερη) τιμή;" Ακου τον απόστολο, πού λέει: «ου γαρ ο εαυτόν συνιστών, εκείνός εστί δόκιμος, αλλ' αν ο Κύριος συνίστησιν» (Β' Κορ. 10:18). Άλλά και ο Κύριος λέει: «Πώς δύνασθε υμείς πιστεύσαι, δόξα παρά αλλήλων λαμβάνοντες, και την δόξα την παρά τον μόνου Θεού ου ζητείτε;»(Ίω.5:44).
Σύνελθε λοιπόν, αγαπητέ, και σκέψου για ποια αιτία απαρνήθηκες τον μάταιο βίο και το διάβολο και την υπερηφάνεια του, και πάψε να φρονείς πια τα κοσμικά. Δεν ξέρεις ότι, αν καταφρονήσεις τον πλησίον σου
πέφτεις στην αμαρτία της φιλαυτίας και της κενοδοξίας; Σκέψου όμως, ότι τίμησες κιόλας τον εαυτό σου περισσότερο από Τον αδελφό σου και πήρες θέση ανώτερη από τη δική του με τη φιλονικία και με τη φιλαυτία και με το να μη θέλεις να ταπεινωθείς μπροστά του. Άραγε αυτή ή κενοδοξία θα σε παρουσιάσει ευάρεστο ατό Θεό και θα σου εξασφαλίσει και τη (δική Του)τιμή έκει; Καθόλου. Γιατί ο ίδιος είπε: 'Ος εάν θέλει εν υμίν μέγας γενέσθαι, εσται υμών διάκονος, και ος εάν θέλει εν υμίν εΙναι πρώτος, εσται υμών δούλος (Ματθ. 20:26-27).
Πρόσεχε λοιπόν, αδελφέ, μήπως, θέλοντας να είσαι πιο πάνω από τον αδελφό σου, θεωρηθείς ελάχιστος εκεί, στη μέλλουσα ζωή (πρβλ. Ματθ. 5:19), και ακούσεις αυτό πού άκουσε εκείνος ο φιλόδοξος πλούσιος, την ώρα πού βασανιζόταν μέσα στην άσβεστη φωτιά: «Μνήσθητι ότι απέλαβες συ τα αγαθά σου εν τη ζωή! σου»(Λουκ. 16:25). Γιατί είναι γραμμένο: «τα υψηλά εν ανθρώποις, βδελυκτά παρά Θεώ εισί» (πρβλ. Λουκ. 16:15).
Μην αγαπάς λοιπόν την τιμή των ανθρώπων, γιατί δεν παραμένει αιώνια, σύμφωνα μ' αυτόν πού είπε: «Πάσα σαρξ χόρτος, και πάσα δόξα ανθρώπου ως ανθός χόρτου» ("Ησ. 40:6. Α' Πέτρ. 1:24). , Απαρνήσου το ζυγό του εχθρού και την υπερηφάνεια του, και βάλε τον αυχένα σου κάτω από Τον καλό ζυγό του Δεσπότη μας. Γιατί ο ίδιος είπε: «Πάς ο ταπεινών εαυτόν υψωθήσεται» (Λουκ. 14:11. 18:14). και αλλού: «Κύριος υπερηφάνοις αντιτάσσεται, ταπεινοίς δε δίδωσι χάριν» (Παροιμ. 3:34. Ίακ. 4:6. Α' Πέτρ. 5:5).
Ας φοβηθούμε λοιπόν, αγαπητέ, μήπως πει και για μας, ότι «ηγάπησαν την δόξα των ανθρώπων μάλλον υπέρ την δόξα τού Θεού» (Ίω. 12:43), και ας ταπεινωθούμε, για χάρη του Κυρίου, μπροστά σε όλους, για ν' αξιωθούμε και την εδώ και την εκεί ανάπαυση. Γιατί 'Εκείνος (πάλι) είπε: «Μάθετε απ' εμού, ότι πράος ειμί Και ταπεινός τη καρδία και ευρησετε ανάπαυσιν ταίς ψυχαίς υμών» (Ματθ. 11:29).
Ωραία τα λόγια,ωραίες οι γνώσεις και τα αναγνώσματα περί Θεού αλλά από πράξεις πως πάμε;
Καταφέρνουμε να προσπαθούμε να ζούμε μια δια Χριστόν ζωή στην καθημερινότητα μας;
Επίσης μην ξεχνάμε πως πίσω από τα πολλά και ωραία λόγια υποβόσκουν η περηφάνια,η κενοδοξία και η ταπεινολογία!
Γιατί άλλο να το να είσαι έμπρακτα ταπεινός...και άλλο το να ταπεινολογείς!
Η προσωπική μου μικρή πνευματική πορεία ως τώρα,μου δίδαξε πως τις περισσότερες φορές είναι προτιμότερο να σιωπώ και να προσεύχομαι παρά να μιλώ ακατάπαυστα για όσα γνωρίζω για Εκείνον...πως είναι προτιμότερο να πιάσω το κομποσκοίνι μου και να ζητήσω το έλεος του παρά να εμπιστευθώ τις δικές μου γνώσεις...γιατί και εκεί κινδυνεύω να πέσω στην παγίδα πως η σοφία της σκέψης μου είναι δική μου...(!) ...σαφέστατα δεν ισχύει κάτι τέτοιο...τρανό παράδειγμα οι φορές που μια απαράδεκτη συμπεριφορά μου,με ταπείνωσε τόσο ώστε να μου θυμίσει το πόσο μικρή είμαι!
Και επειδή πολλά είπα και έγραψα(!)...θα κλείσω με το παρακάτω μήνυμα της εικόνας και με ένα απόσπασμα του Αγίου Εφραίμ...
Αδελφέ, γιατί πλανιέσαι και, παρασυρμένος απ' το διάβολο, ανέρχεσαι σε αξιώματα πού δεν θα σε ωφελήσουν, περιβάλλοντας τον εαυτό σου με (εφήμερη) τιμή;" Ακου τον απόστολο, πού λέει: «ου γαρ ο εαυτόν συνιστών, εκείνός εστί δόκιμος, αλλ' αν ο Κύριος συνίστησιν» (Β' Κορ. 10:18). Άλλά και ο Κύριος λέει: «Πώς δύνασθε υμείς πιστεύσαι, δόξα παρά αλλήλων λαμβάνοντες, και την δόξα την παρά τον μόνου Θεού ου ζητείτε;»(Ίω.5:44).Σύνελθε λοιπόν, αγαπητέ, και σκέψου για ποια αιτία απαρνήθηκες τον μάταιο βίο και το διάβολο και την υπερηφάνεια του, και πάψε να φρονείς πια τα κοσμικά. Δεν ξέρεις ότι, αν καταφρονήσεις τον πλησίον σου
πέφτεις στην αμαρτία της φιλαυτίας και της κενοδοξίας; Σκέψου όμως, ότι τίμησες κιόλας τον εαυτό σου περισσότερο από Τον αδελφό σου και πήρες θέση ανώτερη από τη δική του με τη φιλονικία και με τη φιλαυτία και με το να μη θέλεις να ταπεινωθείς μπροστά του. Άραγε αυτή ή κενοδοξία θα σε παρουσιάσει ευάρεστο ατό Θεό και θα σου εξασφαλίσει και τη (δική Του)τιμή έκει; Καθόλου. Γιατί ο ίδιος είπε: 'Ος εάν θέλει εν υμίν μέγας γενέσθαι, εσται υμών διάκονος, και ος εάν θέλει εν υμίν εΙναι πρώτος, εσται υμών δούλος (Ματθ. 20:26-27).
Πρόσεχε λοιπόν, αδελφέ, μήπως, θέλοντας να είσαι πιο πάνω από τον αδελφό σου, θεωρηθείς ελάχιστος εκεί, στη μέλλουσα ζωή (πρβλ. Ματθ. 5:19), και ακούσεις αυτό πού άκουσε εκείνος ο φιλόδοξος πλούσιος, την ώρα πού βασανιζόταν μέσα στην άσβεστη φωτιά: «Μνήσθητι ότι απέλαβες συ τα αγαθά σου εν τη ζωή! σου»(Λουκ. 16:25). Γιατί είναι γραμμένο: «τα υψηλά εν ανθρώποις, βδελυκτά παρά Θεώ εισί» (πρβλ. Λουκ. 16:15).
Μην αγαπάς λοιπόν την τιμή των ανθρώπων, γιατί δεν παραμένει αιώνια, σύμφωνα μ' αυτόν πού είπε: «Πάσα σαρξ χόρτος, και πάσα δόξα ανθρώπου ως ανθός χόρτου» ("Ησ. 40:6. Α' Πέτρ. 1:24). , Απαρνήσου το ζυγό του εχθρού και την υπερηφάνεια του, και βάλε τον αυχένα σου κάτω από Τον καλό ζυγό του Δεσπότη μας. Γιατί ο ίδιος είπε: «Πάς ο ταπεινών εαυτόν υψωθήσεται» (Λουκ. 14:11. 18:14). και αλλού: «Κύριος υπερηφάνοις αντιτάσσεται, ταπεινοίς δε δίδωσι χάριν» (Παροιμ. 3:34. Ίακ. 4:6. Α' Πέτρ. 5:5).
Ας φοβηθούμε λοιπόν, αγαπητέ, μήπως πει και για μας, ότι «ηγάπησαν την δόξα των ανθρώπων μάλλον υπέρ την δόξα τού Θεού» (Ίω. 12:43), και ας ταπεινωθούμε, για χάρη του Κυρίου, μπροστά σε όλους, για ν' αξιωθούμε και την εδώ και την εκεί ανάπαυση. Γιατί 'Εκείνος (πάλι) είπε: «Μάθετε απ' εμού, ότι πράος ειμί Και ταπεινός τη καρδία και ευρησετε ανάπαυσιν ταίς ψυχαίς υμών» (Ματθ. 11:29).
Δόξα τω Θεό για όλα!
Να μάθεις να ξεχνάς & να θυμάσαι
Αν δώσεις στον άλλον ένα αμπέλι,αμέσως να το ξεχάσεις.
Αν όμως εκείνος σου χαρίσει ένα τσαμπί σταφύλι από το αμπέλι που του χάρισες,
μην το ξεχάσεις ποτέ.
Γέροντας Παΐσιος
Κυριακή 11 Μαΐου 2014
Μια προσευχή για τη μητέρα...
Γιά τή μητέρα σέ παρακαλῶ. Τή δική μου. Καί τῶν ἄλλων. Μία εἶναι, ἴδια, πολύτιμη, ἀναντικατάστατη, μοναδική ἡ μητέρα. Ἡ ζωή μας. Ἡ στοργή μας.Ἡ ἔγνοια μας. Ὁ φύλακας ἄγγελός μας. Ἡ χαρά μας. Ἡ καταφυγή μας. Καί στή βρεφική. Καί στήν παιδική. Καί στή νεανική. Καί στήν ἀνδρική.
Καί στή γεροντική ἡλικία! Μάνα γλυκύτατη πάντοτε καί στούς αἰῶνες! Ψυχή καί καρδιά καί νοῦ καί χέρια καί πόδια καί μάτια καί αὐτιά καί νύχτα καί
μέρα ὅλα γιά μας. Ἅγιο καί ἱερό πρόσωπο!
Ὅμως, κι’ αὐτή εἶναι ἄνθρωπος καί τήν καταβάλει ὁ κόπος. Τήν στεναχωρεῖ ἡ δυσκολία. Τήν πικραίνει ἡ κακοκεφαλιά. Τήν ἀρρωσταίνει ἡ ἀρρώστια
μας Τήν φαρμακώνει ὁ θάνατος παιδιοῦ της.
Γι’ αὐτή τήν ὡραία ὕπαρξη, τήν ἰδανική, τήν αἱμοδότρα τῆς ζωῆς καί τῆς ἀγάπης, γι’ αὐτή σέ παρακαλῶ. Πρόσθεσε δυνάμεις στή δύναμή της.
Φωτισμό στά παιδιά της. Χάρη στά ἐγγόνια της.
Εὐλόγησε, Θεέ μου, τή μάνα, τή δική μου, τῶν ἄλλων, τή μαύρη, τήν ἐρυθρόδερμη, τήν κινέζα, τή χωριάτισσα, τῆς πόλης, τήν ἀγράμματη,
τήν γραμματισμένη, ὅλες τίς μάνες, καί δός τέ πλούσια τή χάρη Σου καί ὅλα τά καλά.
Καί σέ μένα αὔξησε τήν ἐκτίμηση, τήν ὑπόληψη, τό σεβασμό, τήν ἀγάπη, τήν κατανόηση, τήν ὑπακοή, τή συμπαράσταση, τή συνεργασία,
τίς εὐχαριστίες, τήν εὐγνωμοσύνη γιά τή μητέρα.
Γιά τή μητέρα σέ παρακαλῶ, τούτη τήν ὥρα. Τήν ὁποία μητέρα. Ἴδια κι’ ὅμοια εἶναι κάθε μάνα. Ἀγαπητή. Εὐλογητή. Προσκυνητή.
(Γέρων Ιωσήφ)
Σάββατο 10 Μαΐου 2014
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)